روشهای بصیرتافزایی (ویژه سرگروههای صالحین و مربیان بصیرتی)
تقوای الهی
خداوند «فرقان» و «مخرج» را حاصل تقوای خدادادی میداند. انسان برای این که به
بصیرت و روشنگری واقعی برسد، میبایست با مهار نفس خود هرگونه ناپاکی را از خود
بزداید و تقوای فطری پیشه کند. هنگامی که تقوای فطری که عاری از پلیدی و ناپاکیهاست،
در انسان وجود داشته باشد، آن گاه است که هدایت الهی از طریق وحی و الهام در وی
تأثیرگذار خواهد بود و اهل ایمان به خدا و پیامبر (ص) و قرآن میشود و درهای بصیرت
بر روی وی گشوده میگردد و چشم و دلش به گونهای دیگر به مسایل مینگرد و آنها را
تحلیل و تبیین میکند و توصیههایی را در دستور کار خویش قرار میدهد.
از نظر قرآن بصیرت و روشنگری، بینش و نگرش درست و صحیحی است که آدمی با این امور
میتواند آن را به دست آورد. بنابراین کسانی که به وسیله اعضا و جوارح خویش تنها
در اندیشه پاسخ گویی به خواستههای نفسانی هستند، نمیتوانند به بصیرتی دست یابند
که حقایق را بر آنان منکشف سازد و آنان را نسبت به کار درست از نادرست آگاه و
هوشیار کند و قدرت تشخیصشان را افزایش دهد و در نهایت از کار نادرست باز دارد.
خداوند از ایمان به عنوان مهمترین عامل دست یابی انسان به قدرت تشخیص حق از باطل
و درست از نادرست یعنی بصیرت اشاره میکند و تقوا را از مهمترین عوامل تحقق بخش
بصیرت و روشن دلی در آدمی برمیشمارد.
به ادامه ی مطلب بروید
برچسب:
نویسنده: رها قنبریپور
تاريخ: يکشنبه
18 مهر
1395 ساعت: 4:08